Wiadomości
parafiamagdaleny.pl
W każdym czasie powinniśmy modlić się za naszą Ojczyznę. W naszym kościele w czasie niespokojnych dni grudniowych ub roku codziennie, na każdej Mszy św. modliliśmy się za naszą Ojczyznę słowami ks. Piotra Skargi.
Teraz będziemy odmawiać tą modlitwę, na zakończenie każdej niedzielnej Eucharystii...
Boże, Rządco i Panie narodów,
z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać,
a za przyczyną Najświętszej Panny, Królowej naszej,
błogosław Ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna,
chwałę przynosiła Imieniowi Twemu
a syny swe wiodła ku szczęśliwości.

Wszechmogący wieczny Boże,
spuść nam szeroką i głęboką miłość ku braciom
i najmilszej Matce, Ojczyźnie naszej,
byśmy jej i ludowi Twemu,
swoich pożytków zapomniawszy,
mogli służyć uczciwie.

Ześlij Ducha Świętego na sługi Twoje,
rządy kraju naszego sprawujące,
by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym
mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować.

Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Ksiądz Piotr Skarga, a właściwie Piotr Pawęski, pisarz i kaznodzieja, pochodził z rodziny drobnomieszczańskiej. Żył w latach 1536-1612. Ukończył Akademię Krakowską, w roku 1569 wstąpił do jezuitów, organizował kolegia jezuickie w Polsce. Był rektorem akademii jezuickich w Wilnie i w Krakowie. Odznaczał się niezwykłą znajomością ludzi. Był świetnym organizatorem. Głęboko wierzący, pełen poświęcenia i miłości bliźniego zakładał bractwa i lombardy dla biednych. Ksiądz Piotr Skarga krzewił wiarę katolicką i był całkowicie oddany Kościołowi oraz Polsce. Kościół i państwo polskie były dla niego wartościami niepodważalnymi. Jako nadworny kaznodzieja króla Zygmunta III głosił wiele kazań dotyczących naprawy obyczajów i stosunków społeczno-politycznych. Kapłan i pisarz swoje przemyślenia ogłaszał w wielu publikacjach: O jedności Kościoła Bożego (1577), Żywoty świętych Upominanie dla ewangelików (1592), Proces konfederacji (1595), Kazania na niedzielę i święta (1595), Żołnierskie nabożeństwa (1579), (1606).

Najważniejsze dzieło księdza Piotra Skargi to kazania sejmowe Ku naprawie Rzeczypospolitej (1597). Jest to arcydzieło, wbrew powszechnemu przekonaniu, nigdy nie wygłoszone, a rozpowszechnione po upadku państwa polskiego − tekst uniwersalny, dany narodowi polskiemu ku przestrodze i rozwadze. Piętnowane przez księdza Skargę choroby trawiące Rzeczypospolitą końca szesnastego wieku są aktualne również dzisiaj. W nauczaniu Ojca Świętego Jana Pawła II oraz Prymasa Tysiąclecia księdza kardynała Stefana Wyszyńskiego, skierowanym do Polaków, często spotykamy analogiczne zatroskanie o naszą ojczyznę, potrzebę naprawy Rzeczypospolitej w wymiarze jednostkowym i społecznym. Ksiądz Piotr Skarga − prorok i wizjoner, o umyśle racjonalnym i niezwykle logicznym − świadom zagrożeń przepowiadał upadek kraju. Posługując się znakomitą polską prozą, równocześnie używając języka biblijnego, wzywał do naprawy Rzeczypospolitej. Wskazując błędy polskiego społeczeństwa, nawoływał do pracy nad reformowaniem słabości naszej ojczyzny. W swoich ośmiu kazaniach piętnował brak patriotyzmu, niezgody wewnętrzne, warcholstwo i egoizm indywidualny oraz grupowy, rozumienie wolności jako samowoli, demokracji bez wartości, ustanawianie niesprawiedliwych praw, powszechność grzechów publicznych i ich bezkarność.